O mechanizmie wielomoczu w wyczerpaniu potasu: ROLA POLYDIPSII

Ustala się związek wyczerpywania potasu (K) z wielomoczem i wada koncentracyjną, ale nie zbadano systematycznie, w jakim stopniu te wady mogą być wtórne do efektu niskiego K przy pobieraniu wody. Aby ustalić, czy hipokaliemia ma główny wpływ na zwiększenie pragnienia i czy powstały poliuria i polidypsja przyczyniają się do wady koncentracji, zbadaliśmy trzy grupy szczurów trzymanych w klatkach metabolicznych przez 15 dni. Grupy zostały ustawione w następujący sposób: grupa 1, normalne diety i ad lib. płyny (n = 12); grupa 2, dieta z niedoborem K na ad lib. płyny (n = 12); i grupa 3, dieta uboga w K i niedobór płynów dopasowane do grupy (n = 14). Read more „O mechanizmie wielomoczu w wyczerpaniu potasu: ROLA POLYDIPSII”

Badania nad fenolowymi steroidami u ludzi: VIII. Metabolizm estrool-16a-glukozyduronianu

6,7-3H-Estriol-16 (3-glukozyduronian-14C podawano ośmiu kobietom (dziewięć badań) na kilka sposobów: zarówno wstrzyknięcie i wlew (300 min) do żyły kubitalnej, wstrzyknięcie do układu żyły wrotnej, połknięcie i wkroplenie do dwunastnicy, jelita czczego i jelita krętego. Mocz pobrany w temp. 0-2, 2-4, 4-8, 8-12 i 12-24 h analizowano za pomocą przeciwprądowego rozkładu zawartości radioaktywnego 3- i 16-glukozyduronianu (E3-3Gl, E3-16Gl ) i sulfoglukozyduronianu (E3-3S, 16Gl) estriolu, jak również stosunku 3H / 14C każdego koniugatu. Po wstrzyknięciu obwodowym 50-60% wstrzykniętego E3-16Gl zostało wydalone w postaci niezmienionej wraz z około 5% jako E3-3S, 16 Gl w niezmienionym stosunku 3H / 14C, co wskazuje na bezpośrednie zasiarczenie wstrzykniętego E3-16G1. Podczas infuzji trwającej 300 minut wydalanie z moczem bardzo przypominało to po wstrzyknięciu. Read more „Badania nad fenolowymi steroidami u ludzi: VIII. Metabolizm estrool-16a-glukozyduronianu”

Interakcja baroreceptorów baroreceptorów sercowo-płucnych i szyjnych u ludzi.

Poprzednie badania na zwierzętach doświadczalnych wskazują na ważną interakcję hamującą między barorelleksami sercowo-płucnymi a tętniczymi. U psa na przykład, sercowo-płucne nerwy błędne modulują kontrolę barorefleksową tętnicy szyjnej barku. Z drugiej strony, wcześniejsze badania na ludziach nie dały przekonujących dowodów na konkretną interakcję między tymi odruchami baroreceptorskimi. Celem tego badania było ustalenie, czy rozładowanie baroreceptorów sercowo-płucnych u ludzi z niehipotensyjnym obniżonym ciśnieniem ciała obniża selektywnie odruchowe reakcje zwężania naczyń krwionośnych na symulowane obniżenie ciśnienia tętniczego szyjnego wywołane ciśnieniem szyjki. U dziewięciu zdrowych osób mierzono odpowiedź naczyniową przedramienia za pomocą pletyzmografii podczas samego podciśnienia w dolnej części ciała (baroreflex krążeniowo-oddechowy), podczas samego ciśnienia szyi (baroreflex tętnicy szyjnej) oraz podczas jednoczesnego niższego ciśnienia ciała i ciśnienia szyi (interakcja baroreceptorów). Read more „Interakcja baroreceptorów baroreceptorów sercowo-płucnych i szyjnych u ludzi.”

Molekularne uszkodzenie genu alfa-N-acetylogalaktozaminidazy, które powoduje angiokeratoma corporis diffusum z glikopeptydurią.

Angiokeratoma corporis diffusum z glikopeptydururią to niedawno rozpoznany wrodzony błąd katabolizmu glikoproteiny, wynikający z niedoboru aktywności ludzkiej alfa-N-acetylogalaktozaminidazy (EC 3.2.1.49; alfa-GalNAc). Pierwsza pacjentka z tym autosomalnym zaburzeniem recesywnym, 46-letnia, spokrewniona z japońską kobietą, miała rozległą angiokeratomię, łagodne upośledzenie umysłowe i obwodową neuroaksalną degenerację. Niewielka aktywność alfa-galNAc została również odnotowana u krewnych braci z wczesną postacią dystrofii neuroakonalnej wynikającej z mutacji missense (oznaczonej E325K) w genie alfa-galnaC. Aby zidentyfikować mutację powodującą fenotypowo odrębne zaburzenie dla dorosłych, przeprowadzono hybrydyzację Southern i Northern DNA i RNA z zaatakowanej homozygoty, która ujawniła rażąco normalną strukturę genu alfa-GalNAc i normalny rozmiar i obfitość transkryptu. Odwrotna transkrypcja, amplifikacja i sekwencjonowanie transkryptu alfa-GalNAc zidentyfikowało pojedyncze przejście C na T przy nukleotydzie (nt) 985, które przewidywało podstawienie argininy do tryptofanu w reszcie 329 (oznaczonej R329W) polipeptydu alfa-GalNAc. Read more „Molekularne uszkodzenie genu alfa-N-acetylogalaktozaminidazy, które powoduje angiokeratoma corporis diffusum z glikopeptydurią.”

Zależność między regionalnym przepływem krwi w mięśniu sercowym a rozkładem talii-201 w obecności zwężenia tętnicy wieńcowej i rozszerzonego naczyń krwionośnych dipirydamolu.

W pracy dokonano oceny zależności między rozkładem talu-201 a przepływem krwi w mięśniu sercowym podczas rozszerzania naczyń wieńcowych wywołanego dożylnym dipirydamolem w psich modelach częściowego i całkowitego zwężenia tętnicy wieńcowej. 10 psów było chronicznie wyposażonych w cewniki w lewym przedsionku i aorcie oraz w okluder balonowy i sondę przepływu elektromagnetycznego na bliższej lewej tętnicy wieńcowej okalającej. Regionalny przepływ krwi w mięśniu sercowym mierzono w warunkach kontrolnych za pomocą mikrosfer znakowanych radioizotopem, a następnie zarejestrowano fazową reaktywną reakcję hiperemiczną na 20-sekundową przejściową okluzję. Dipyridamol podawano dożylnie do momentu, aż fazowy przepływ krwi wieńcowej zwiększył się, aby osiągnąć wartości szczytowe przekrwienia. Lewa obwodowa tętnica wieńcowa była albo częściowo zamknięta w celu zmniejszenia fazowego przepływu krwi do wartości kontrolnych (grupa 1) lub została całkowicie zamknięta (grupa 2), i talo-201 oraz druga etykieta mikrokulek zostały wstrzyknięte. Read more „Zależność między regionalnym przepływem krwi w mięśniu sercowym a rozkładem talii-201 w obecności zwężenia tętnicy wieńcowej i rozszerzonego naczyń krwionośnych dipirydamolu.”

Kłębiasty mesangium. II. Badania makrocząsteczkowego wychwytu nefrotoksycznego zapalenia nerek u szczurów.

Badania te zaprojektowano w celu zbadania wpływu nefrotoksycznej surowicy (NTS) u szczurów na wychwyt i przetwarzanie przez kłębuszkowe mezangium makrocząsteczek białka podawanych dożylnie (radioaktywne agregowane ludzkie IgG, [125I] AHIgG). Pomiary poziomów [125I] AHIgG w preparatach izolowanych kłębków korelowały dobrze z jakościowymi szacunkami kłębuszkowego odkładania IgG obserwowanymi przez mikroskopię immunofluorescencyjną. Szczury, którym podawano 2 ml NTS, otrzymywały 25 mg / 100 g masy ciała [125I] AHIgG 48 godzin później i były uśmiercane w różnych przedziałach czasowych później. Zwierzęta leczone NTS wykazały znaczny wzrost wychwytu kłębuszkowego [125I] AHIgG w porównaniu z równoczesnymi kontrolami, ale normalną zdolność do usuwania [125I] AHIgG z mezangium przez 72 godziny. Zwierzęta otrzymujące 1,0, 0,5 i 0,25 ml NTS nie wykazywały ani proteinurii, ani znaczących zmian mikroskopowych światła, ale zwiększyły wychwyt [125I] AHIgG o wartościach kontrolnych 4,4, 3,0 i 2,1 razy, odpowiednio po 8 godzinach po infuzji agregatów. Read more „Kłębiasty mesangium. II. Badania makrocząsteczkowego wychwytu nefrotoksycznego zapalenia nerek u szczurów.”

Utrata glutationu za pośrednictwem czynnika martwicy nerwu alfa zwiększa wrażliwość płucnych komórek śródbłonka na H2O2.

Zbadaliśmy wpływ stymulacji komórek śródbłonka na czynnik martwicy nowotworów alfa (TNF alfa) na wzrost przepuszczalności śródbłonka wywołany przez H2O2. Komórki śródbłonka płucnego drobnokomórkowego płuc (BPMVEC) hodowano do konfluencji na filtrze mikroporowatym i oznaczano szybkość klirensu albuminy 125I w monowarstwie. Wstępne traktowanie TNF alfa (100 U / ml) przez 6 godzin nie miało bezpośredniego wpływu na transendotelialną przepuszczalność albuminy 125I. Jednak wstępne traktowanie TNF alfa zwiększało podatność BPMVEC na H2O2; to znaczy, że sam H202 (10 mikroM) nie wywiera bezpośredniego działania, podczas gdy H2O2 zwiększał przepuszczalność albuminy 125I ponad trzykrotnie po dodaniu do monowarstw wstępnie traktowanych przez 6 godz. TNF alfa. Read more „Utrata glutationu za pośrednictwem czynnika martwicy nerwu alfa zwiększa wrażliwość płucnych komórek śródbłonka na H2O2.”

Regulacja wydzielania kalcytoniny w normalnym człowieku przez zmiany poziomu wapnia w surowicy w zakresie fizjologicznym

Aby zbadać względne znaczenie wapnia i gastryny w regulacji wydzielania kalcytoniny, podawano stopniowane doustne dawki wapnia 10 normalnym mężczyznom, w wieku 23-29 lat. Każdy osobnik wcześniej wykazał odpowiedni wzrost wydzielania kalcytoniny w odpowiedzi na farmakologiczny zastrzyk pentagastryny (0,5 ug / kg). W osobne dni iw przypadkowej kolejności każdy z mężczyzn wypił 250 ml wody destylowanej zawierającej 0,0, 0,5, 1,5 i 3,0 g elementarnego wapnia w postaci glukonianu. Próbki krwi pobrano przed i po 30, 60, 90, 120, 180 i 240 minutach od doustnej dawki wapnia. Próbki analizowano pod względem zawartości wapnia metodą spektroskopii absorpcji atomowej, a dla gastryny i kalcytoniny za pomocą testów radioimmunologicznych o ustalonej czułości i swoistości. Read more „Regulacja wydzielania kalcytoniny w normalnym człowieku przez zmiany poziomu wapnia w surowicy w zakresie fizjologicznym”

Bezpośredni pomiar tempa syntezy białek osocza u osobników kontrolnych i pacjentów z utratą białka żołądkowo-jelitowego

Węgiel guanidowy argininy wątrobowej jest powszechnym prekursorem mocznika i argininy białek osocza syntetyzowanych w wątrobie. Możliwe jest zmierzenie chwilowych szybkości syntezy białek osocza poprzez znakowanie impulsowe. ta pula argininy z wodorowęglanem-14C. W obecnym badaniu metoda ta została dostosowana w celu wykorzystania danych mocznika z moczu i została zastosowana do kontroli pacjentów i pacjentów z utratą białka żołądkowo-jelitowego. Przedstawiono założenia wymagane do tego ustalenia. Read more „Bezpośredni pomiar tempa syntezy białek osocza u osobników kontrolnych i pacjentów z utratą białka żołądkowo-jelitowego”

Jelitowe a-galaktozydazy: I. Separacja i charakterystyka trzech enzymów w normalnym ludzkim jelicie

Poprzednie badania oparte na pracy na szczurach i wstępne eksperymenty z ludzkim jelitem sugerowały, że dwie (3-galaktozydazy są obecne w jelicie cienkim i uważa się, że tylko jeden z tych enzymów jest laktazy ważnej dla trawienia laktozy w diecie. Wysoka częstość występowania niedoboru laktazy w jelitach u mężczyzn spowodowała pełniejsze badanie tych enzymów. Ludzkie galaktozydazy jelitowe badano przez filtrację żelową na Sephadex G-200 i Biogel P-300, jak również ultrawirowanie z gradientem gęstości. Filtracja żelowa spowodowała częściowe rozdzielenie na trzy piki aktywności enzymu, ale utracono znaczną aktywność wobec syntetycznych substratów. Tylko ciągły pik ze specyficznością dla syntetycznych p-galaktozydów był całkowicie oddzielony od innych enzymów. Read more „Jelitowe a-galaktozydazy: I. Separacja i charakterystyka trzech enzymów w normalnym ludzkim jelicie”