Związek między powierzchnią, objętością i grubością kości biodowej biodrowej w starzeniu i osteoporozie. Implikacje dla mikroanatomicznych i komórkowych mechanizmów utraty kości.

Opracowaliśmy nową metodę badania zmian strukturalnych zachodzących w kości beleczkowej w procesie starzenia i osteoporozy. Przy równoczesnym pomiarze całkowitego obwodu i powierzchni kości w cienkich przekrojach można uzyskać pośrednie wskaźniki średniej grubości beleczki (MTPT) i średniej gęstości beleczki płytkowej (MTPD), tak aby objętość kości beleczkowej = MTPD X MTPT. MTPD jest wskaźnikiem prawdopodobieństwa, że linia skanująca lub testowa będzie przecinać element strukturalny kości i jest odwrotnością średniej odległości między punktami środkowymi elementów strukturalnych, pomnożonej przez pi / 2. Zastosowaliśmy tę metodę do pobrania kości z 78 zdrowych osób, 100 pacjentów ze złamaniem kręgosłupa i 50 pacjentów ze złamaniem biodra. Zmniejszenie objętości kości beleczkowej obserwowane u osób zdrowych z wiekiem było głównie spowodowane zmniejszeniem gęstości płytki, bez znaczącego zmniejszenia grubości płytki. Read more „Związek między powierzchnią, objętością i grubością kości biodowej biodrowej w starzeniu i osteoporozie. Implikacje dla mikroanatomicznych i komórkowych mechanizmów utraty kości.”

Wpływ metimazolu na mysie zapalenie tarczycy. Dowody na immunosupresję in vivo.

Leki tionamidowe są immunosupresyjne in vitro. W celu zbadania tego działania in vivo, myszy A / J immunizowano ludzką tyreoglobuliną (hTg) (wstrzyknięcia dootrzewnowe 0,5 mg przez 5 dni) począwszy od dni 6, 24 i 43 z lub bez metimazolu (M) (0,05%) i -tyroksyna (T4) (0,1 mikrograma / ml w celu zapobiegania przerostowi tarczycy) w zaopatrzeniu w wodę. Grupy (n = 8) były zabijane w dniach 37, 42 i 59. Spontaniczne śledzionowe komórki IgG wydzielające oznaczane przez erytrocyty owcy związanego z białkiem Staphylococcus (SRBC) za pomocą pośredniego testu tworzenia płytek (PFC) wskazywały na poliklonalną stymulację indukowaną przez ekspozycja hTg (kontrole = 2 285 +/- 599, tylko hTg = 5 570 +/- 470 PFC na 10 (6) komórek śledziony), ale było to znacznie zmniejszone w grupie leczonej M plus T4 (3 640 +/- 415 PFC, P = 0,05). Przeciwciało hTg mierzono za pomocą specyficznego testu PFC z użyciem SRBC związanego z hTg. Read more „Wpływ metimazolu na mysie zapalenie tarczycy. Dowody na immunosupresję in vivo.”

Oddzielenie subletalnych i letalnych efektów białka zwiększającego bakteriobójczość / przepuszczalność na Escherichia coli.

Wiązanie się białka bakteriobójczego / zwiększającego przepuszczalność (BPI) granulocytów z Escherichia coli szybko powoduje kilka dyskretnych zmian zewnętrznej powłoki i zatrzymania wzrostu bez znacznego upośledzenia struktury bakteryjnej lub zdolności biosyntezy, podnosząc kwestię, czy te wczesne efekty BPI są wystarczające do wywołania bakterii. śmierć. W tym badaniu badano działanie bakteriobójcze BPI. Stwierdziliśmy, że albumina z surowicy bydlęcej lub ludzkiej blokuje zabijanie bakterii bez zapobiegania wiązaniu BPI lub wzrostu przepuszczalności błony zewnętrznej. Ponadto dodanie albuminy surowicy po BPI powoduje wznowienie wzrostu bez przesunięcia związanego BPI i bez (wczesnej) naprawy zmian w obwiedni. Read more „Oddzielenie subletalnych i letalnych efektów białka zwiększającego bakteriobójczość / przepuszczalność na Escherichia coli.”

Kliniczne znaczenie poziomów properdyny w surowicy i odkładanie properdyny w złączu skórno-naskórkowym w toczniu rumieniowatym układowym.

Badano 61 wycinków prawidłowej skóry z okolicy mięśnia naramiennego i zmiany skórnej w różnych miejscach od 48 pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym (SLE) pod kątem obecności properdyny, C3, C4 i immunoglobulin (IgG, IgM i IgA) w skórze właściwej. -napięcie podniebienne (DEJ) przy użyciu immunofluorescencji bezpośredniej i pośredniej. Properdin był obecny w 50% normalnej i 40% skórnych zmian skórnych. Properdin był obecny bez C4 tylko w 2 z 38 nie-nacionkowych biopsji skóry i tylko w 2 z 20 zmian. Nie było istotnej różnicy w częstości osadzania się żadnego z sześciu badanych białek między skórą niejonową i zmianową. Read more „Kliniczne znaczenie poziomów properdyny w surowicy i odkładanie properdyny w złączu skórno-naskórkowym w toczniu rumieniowatym układowym.”

Mechanizm Tłumienia Wazopresyny podczas stymulacji alfa-adrenergicznej za pomocą noradrenaliny

Ostatnie badania wykazały, że diureza wodna związana z dożylnym wlewem norepinefryny jest pośrednio związana z supresją uwalniania hormonu antydiuretycznego (ADH). Aby zbadać, czy wzrost ciśnienia perfuzji mózgowej za pomocą dożylnej noradrenaliny (0,5 .g / kg / min) jest bezpośrednio odpowiedzialny za zahamowanie uwalniania ADH, obieg tętnic szyjnych u psów został obustronnie perfundowany pompą, aby selektywnie zwiększyć ciśnienie perfuzji mózgowej. W sześciu doświadczeniach ciśnienie perfuzji mózgowej zwiększono ze średniej o 125 do 151 mm Hg, a następnie z powrotem do 120 mm Hg. Ten manewr nie wiązał się z odwracalnym wzrostem wydalania nerkowego. Zbadano również, czy norepinefryna wywiera bezpośredni centralny efekt w celu powstrzymania uwalniania ADH. Read more „Mechanizm Tłumienia Wazopresyny podczas stymulacji alfa-adrenergicznej za pomocą noradrenaliny”

Zmiany klirensu metabolicznego wazopresyny i wazopresyazy z osocza podczas ciąży u ludzi.

Współczynniki klirensu metabolicznego (MCR) wazopresyny argininowej (AVP) mierzono seryjnie u pięciu kobiet rozpoczynających się przed poczęciem, w tygodniach ciąży 7-8 (wcześnie), 22-24 (w środku) i 36-38 (późna ciąża) i ponownie 10-12 tygodni po porodzie. Częstotliwości usuwania hormonów określono po obciążeniu wodą, aby zahamować endogenne uwalnianie AVP, stosując stałą metodę infuzji zaprojektowaną do osiągnięcia trzech różnych stężeń AVP w osoczu (PAVP) w stanie stacjonarnym przy każdej okazji testowej. Harmonogramy dawek zmieniały się w połowie i pod koniec ciąży, aby uzyskać porównywalne poziomy AVP na każdym etapie protokołu. Wstępne nawodnienie zmniejszyło osmolalność osocza w stopniu wystarczającym do zahamowania uwalniania AVP, ponieważ cyrkulująca neuropsysyna AVP mierzona seryjnie u trzech kobiet była niewykrywalna. MCR AVP był podobny przed poczęciem (0,75 +/- 0,31, 0,79 +/- 0,34 i 0,76 +/- 0,28 litrów / min w PAVP 2,6 +/- 1,9, 4,7 +/- 2,4 i 8,3 +/- 3,9 pg / ml) we wczesnej ciąży (0,89 +/- 0,34, 0,97 +/- 0,04 i 0,95 +/- 0,40 litrów / min w PAVP 2,2 +/- 2,1, 3,9 +/- 3,2 i 7,9 + / – 3,4 pg / ml) i po porodzie (0,70 +/- 0,21, 0,69 +/- 0,24 i 0,75 +/- 0,20 litrów / min w PAVP 3,5 +/- 1,8, 5,1 +/- 3,7 i 9,1 +/- 4,2 pg / ml). Read more „Zmiany klirensu metabolicznego wazopresyny i wazopresyazy z osocza podczas ciąży u ludzi.”

Indukcja lipoprotein plazmatycznych i hamowanie wytwarzania komórek prokoagulacyjnych w Vitro: WYMOGI DLA WSPÓŁPRACY KOMÓRKOWEJ

Izolowane ludzkie osocze o niskiej gęstości, gęstości pośredniej i lipoproteinach o dużej gęstości w stężeniach fizjologicznych wykazano w poprzednim raporcie, aby indukować znaczący wzrost aktywności prokoagulacyjnej ludzkich jednojądrzastych komórek krwi obwodowej in vitro, podczas gdy lipoproteina o niskiej gęstości nie była. Monocyt został zidentyfikowany w tym badaniu przez frakcjonowanie komórkowe i bezpośrednie testy cytologiczne jako źródło tej indukowalnej aktywności, identyfikując w ten sposób aktywność prokoagulacyjną jako monokinę. Generowanie tych indukowanych lipoproteinami prokoagulacyjnych monokin było całkowicie zależne od obecności limfocytów. Izolowane limfocyty, które zostały wystawione na stymulujące lipoproteiny, mogą indukować monocyty do wytwarzania aktywności prokoagulacyjnej, podczas gdy ani medium hodowlane z limfocytów stymulowanych lipoproteinami, ani homogenaty limfocytów, ani inne komórki, takie jak płytki krwi, nie mogą zastąpić tego wymogu. Interakcja stymulujących lipoprotein z limfocytami była szybka, osiągając zakończenie w ciągu 30 minut i była równie skuteczna w 4 ° lub 37 ° C. Read more „Indukcja lipoprotein plazmatycznych i hamowanie wytwarzania komórek prokoagulacyjnych w Vitro: WYMOGI DLA WSPÓŁPRACY KOMÓRKOWEJ”

Wpływ podstawowej insuliny i wydzielania glukagonu na metabolizm potasu i sodu: BADANIA Z SOMATOSTATYNĄ W NORMALNYCH PSÓW I W NORMALNYCH I CUKRZYCOWYCH LUDZKICH LUDZKACH

W celu zbadania roli podstawowej insuliny i wydzielania glukagonu w homeostazie potasu i sodu, somatostatyna, silny inhibitor insuliny i wydzielania glukagonu była podawana w infuzji przez 5 godzin zdrowym ludziom, cukrzycy o dojrzałości, młodocianych cukrzycach i normalnych psach. . Infuzja somatostatyny spowodowała zwiększenie stężenia potasu w surowicy (0,5-0,6 meq / litr) u zdrowych osób i cukrzycy o dojrzałości, ale nie u osób z cukrzycą typu młodzieńczego pomimo równoważnego zmniejszenia stężenia glukagonu w osoczu we wszystkich trzech grupach. Podobny wzrost stężenia potasu w surowicy obserwowano u normalnych, świadomych psów, którym podawano somatostatynę, i został on odwrócony przez zastąpienie insuliny. Na somatostatynę nie wpływało moczowe wydalanie potasu. Read more „Wpływ podstawowej insuliny i wydzielania glukagonu na metabolizm potasu i sodu: BADANIA Z SOMATOSTATYNĄ W NORMALNYCH PSÓW I W NORMALNYCH I CUKRZYCOWYCH LUDZKICH LUDZKACH”

Przewlekłe limfocyty białaczkowe Brak obecności makrocząsteczek zimnej globuliny w ilości 185,000 Daltonów na normalnych limfocytach B

Ostatnio scharakteryzowaliśmy dwa białka błonowe związane z limfocytami, które zostały nazwane 225000-daltonową i 185000-daltonową nierozpuszczalną zimą globuliną (odpowiednio 225-MICG i 185-MICG) w celu rozróżnienia ich głównych właściwości fizykochemicznych. Białka te różnią się pod względem antygenowym, strukturalnym i rozmieszczeniem komórkowym. Komórki T można odróżnić przez syntezę i obecność w błonie plazmatycznej 225-MICG, komórek Null przez pojawienie się 185-MICG i komórek B przez pojawienie się 225- i 185-MICG. Charakterystyka tych dwóch białek w monoklonalnych limfocytach B przewlekłej białaczki limfatycznej stanowi podstawę tego raportu. Korzystając z mikroskopii immunofluorescencyjnej, znaleźliśmy tylko 225-MICG na powierzchni przewlekłej białaczki limfocytowej (CLL) u 15 pacjentów, podczas gdy kontrolne komórki B z 20 osobników wykazywały zarówno 225- jak i 185-MICG. Read more „Przewlekłe limfocyty białaczkowe Brak obecności makrocząsteczek zimnej globuliny w ilości 185,000 Daltonów na normalnych limfocytach B”

Degradacja plazmy usieciowanej fibryny: CHARAKTERYSTYKA NOWYCH KOMPLEKSÓW ROZPUSZCZALNYCH MACROMOLEKULARNYCH ORAZ MODELU ICH STRUKTURY

Usieciowana fibryna została strawiona plazminą i trzy rozpuszczalne kompleksy większe niż DD / E zostały oczyszczone i scharakteryzowane. Po chromatografii żelowej, oczyszczone kompleksy wykazały masy cząsteczkowe 465,000, 703,000 i 850,000, określone przez sedymentację równowagową. Każdy z kompleksów został zdysocjowany na dwa lub więcej fragmentów za pomocą elektroforezy w żelu poliakryloamidowym z SDS. Strukturę tych fragmentów podjednostek ustalono na podstawie oznaczeń ich masy cząsteczkowej i składu łańcucha polipeptydowego oraz ze znanych miejsc cięcia fibryny przez plazmina. Fragmenty większe niż DD zostały zidentyfikowane, że zawierają nienaruszone. Read more „Degradacja plazmy usieciowanej fibryny: CHARAKTERYSTYKA NOWYCH KOMPLEKSÓW ROZPUSZCZALNYCH MACROMOLEKULARNYCH ORAZ MODELU ICH STRUKTURY”