Charakterystyka absorpcji kwasu żółciowego przez niezwiązaną warstwę wodną i granicę szczotki szczura jejunum

Zbadaliśmy etapy ograniczające szybkość związane z wchłanianiem kwasów żółciowych przez nienadorowaną warstwę wody i błony komórek lipidowych błony śluzowej jelita czczego. Pobieranie taurocholanu kwasu żółciowego z kwasu żółciowego jest ograniczone wyłącznie przez błonę komórkową, ponieważ ten związek przenika nieprzeszkoloną warstwę wody szybciej niż błona komórek lipidowych i mieszanie nie zwiększa wychwytu. Z mniej polarnymi kwasami żółciowymi, które względnie szybciej przenikają przez błonę komórkową, jednak niestrawiona warstwa wodna wywiera oporność na pobieranie tych związków przez błony śluzowe. To, że niestrawiona warstwa wodna jest jeszcze bardziej ograniczająca szybkość wychwytywania z roztworów micelarnych, jest wskazane przez fakt, że szybkość wchłaniania kwasów żółciowych z takich roztworów jest mniejsza niż z odpowiednich roztworów monomerów, mieszanie znacznie zwiększa wychwyt z roztworów micelarnych, podczas gdy zwiększa się lepkość pożywki inkubacyjne obniżają wychwyt, a ekspansja wielkości miceli dalej obniża szybkość wchłaniania. Zbadaliśmy również ważne pytanie, czy micela przechodzi przez granicę szczoteczki w stanie nienaruszonym, gdy osiągnie fazę wodno-lipidową. Read more „Charakterystyka absorpcji kwasu żółciowego przez niezwiązaną warstwę wodną i granicę szczotki szczura jejunum”

Mechanizm zwiększonej wrażliwości na insulinę u sportowców. Zwiększony przepływ krwi, stężenie białka transportującego glukozę w mięśniach (GLUT-4) i aktywność syntazy glikogenu.

Przeanalizowaliśmy mechanizmy zwiększonej wrażliwości na insulinę u 9 zdrowych sportowców płci męskiej (wiek, 25 +/- rok, maksymalna moc tlenowa [VO2max], 57,6 +/- 1,0 ml / kg na minutę) w porównaniu z 10 osobami siedzącymi (wiek , 28 +/- 2 yr, VO2max, 44,1 +/- 2,3 ml / kg na minutę). U sportowców całkowite usunięcie glukozy z ciała (240-minutowy zacisk insuliny) wynosił 32% (p <0,01), a niesymidalne usuwanie glukozy (kalorymetria pośrednia) było o 62% większe (p <0,01) niż w grupie kontrolnej. Zawartość glikogenu w mięśniach zwiększyła się o 39% u sportowców (P <0,05), ale nie zmieniła się w kontroli podczas zaciskania insuliny. VO2max korelował z całym ciałem (r = 0,60, P <0,01) i niezdecydowanym usuwaniem glukozy (r = 0,64, P <0,001). W przedramieniu zawodników przepływ krwi był o 64% większy (P <0,05) niż w grupie kontrolnej, podczas gdy gęstość ich naczyń włosowatych była prawidłowa. Read more „Mechanizm zwiększonej wrażliwości na insulinę u sportowców. Zwiększony przepływ krwi, stężenie białka transportującego glukozę w mięśniach (GLUT-4) i aktywność syntazy glikogenu.”

Interakcja baroreceptorów baroreceptorów sercowo-płucnych i szyjnych u ludzi.

Poprzednie badania na zwierzętach doświadczalnych wskazują na ważną interakcję hamującą między barorelleksami sercowo-płucnymi a tętniczymi. U psa na przykład, sercowo-płucne nerwy błędne modulują kontrolę barorefleksową tętnicy szyjnej barku. Z drugiej strony, wcześniejsze badania na ludziach nie dały przekonujących dowodów na konkretną interakcję między tymi odruchami baroreceptorskimi. Celem tego badania było ustalenie, czy rozładowanie baroreceptorów sercowo-płucnych u ludzi z niehipotensyjnym obniżonym ciśnieniem ciała obniża selektywnie odruchowe reakcje zwężania naczyń krwionośnych na symulowane obniżenie ciśnienia tętniczego szyjnego wywołane ciśnieniem szyjki. U dziewięciu zdrowych osób mierzono odpowiedź naczyniową przedramienia za pomocą pletyzmografii podczas samego podciśnienia w dolnej części ciała (baroreflex krążeniowo-oddechowy), podczas samego ciśnienia szyi (baroreflex tętnicy szyjnej) oraz podczas jednoczesnego niższego ciśnienia ciała i ciśnienia szyi (interakcja baroreceptorów). Read more „Interakcja baroreceptorów baroreceptorów sercowo-płucnych i szyjnych u ludzi.”

Nowy mechanizm generowania anionów ponadtlenkowych w skórnej fotouczulaniu za pośrednictwem pochodnej hematoporfiryny. Aktywacja szlaku oksydazy ksantynowej.

Wcześniejsze badania, zarówno in vitro, jak i in vivo, zasugerowały, że fotouczulczenie skóry porfiryną wymaga wytworzenia anionu ponadtlenkowego (.O2-) i różnych innych reaktywnych metabolitów tlenu. Nie pojawiła się jednak koncepcja jednocząca, która jednoznacznie demonstruje źródło generowania tych gatunków. Ponieważ wiadomo, że oksydaza ksantynowa generuje .O2- w reperfuzji tkanki niedokrwiennej i niektórych zaburzeniach zapalnych, podjęliśmy próbę oceny jej roli w fotosensybilizacji porfiryną. Myszy C3H nadano światłoczułości przez dootrzewnowe podanie eteru dihematoporfiryny (DHE) (5 mg / kg), a następnie napromieniowanie światłem widzialnym. Mysi obrzęk uchy używano jako markera ostrej reakcji fotouczulania, a zaangażowanie rodników tlenowych oceniano za pomocą spektroskopii elektronowego rezonansu spinowego (ESR). Read more „Nowy mechanizm generowania anionów ponadtlenkowych w skórnej fotouczulaniu za pośrednictwem pochodnej hematoporfiryny. Aktywacja szlaku oksydazy ksantynowej.”

Opis i symulacja fizjologicznego modelu farmakokinetycznego metabolizmu i krążenia jelitowo-wątrobowego kwasów żółciowych u człowieka. Kwas cholowy u zdrowego mężczyzny.

Opracowano wielokompartmentowy model farmakokinetyczny oparty na zasadach fizjologicznych, danych eksperymentalnych i standardowych matematycznych zasadach analizy przedziałowej, który w pełni opisuje metabolizm i krążenie jelitowo-wątrobowe u człowieka z kwasem cholowym, głównym kwasem żółciowym. Model posiada przedziały i współczynniki przeniesienia liniowego. Przedziały są zagregowane w dziewięć miejsc w oparciu o względy fizjologiczne (wątroba, woreczek żółciowy, drogi żółciowe, jelita czcze, jelita krętego, okrężnica, krew sinusoidalna wrotna z wręgów i ogólne krążenie). Współczynniki transferu są również kategoryzowane zgodnie z funkcją: przepływ, tj. Opróżnianie pęcherzyka żółciowego lub przestrzeni jelitowych i krążenie krwi; biotransformacja, tj. Read more „Opis i symulacja fizjologicznego modelu farmakokinetycznego metabolizmu i krążenia jelitowo-wątrobowego kwasów żółciowych u człowieka. Kwas cholowy u zdrowego mężczyzny.”

Kłębiasty mesangium. II. Badania makrocząsteczkowego wychwytu nefrotoksycznego zapalenia nerek u szczurów.

Badania te zaprojektowano w celu zbadania wpływu nefrotoksycznej surowicy (NTS) u szczurów na wychwyt i przetwarzanie przez kłębuszkowe mezangium makrocząsteczek białka podawanych dożylnie (radioaktywne agregowane ludzkie IgG, [125I] AHIgG). Pomiary poziomów [125I] AHIgG w preparatach izolowanych kłębków korelowały dobrze z jakościowymi szacunkami kłębuszkowego odkładania IgG obserwowanymi przez mikroskopię immunofluorescencyjną. Szczury, którym podawano 2 ml NTS, otrzymywały 25 mg / 100 g masy ciała [125I] AHIgG 48 godzin później i były uśmiercane w różnych przedziałach czasowych później. Zwierzęta leczone NTS wykazały znaczny wzrost wychwytu kłębuszkowego [125I] AHIgG w porównaniu z równoczesnymi kontrolami, ale normalną zdolność do usuwania [125I] AHIgG z mezangium przez 72 godziny. Zwierzęta otrzymujące 1,0, 0,5 i 0,25 ml NTS nie wykazywały ani proteinurii, ani znaczących zmian mikroskopowych światła, ale zwiększyły wychwyt [125I] AHIgG o wartościach kontrolnych 4,4, 3,0 i 2,1 razy, odpowiednio po 8 godzinach po infuzji agregatów. Read more „Kłębiasty mesangium. II. Badania makrocząsteczkowego wychwytu nefrotoksycznego zapalenia nerek u szczurów.”

Bakteriobójcze i bakteriostatyczne antybiotykoterapia eksperymentalnego pneumokokowego zapalenia opon u królików

Zastosowano królikowy model pneumokokowego zapalenia opon mózgowych w celu zbadania znaczenia bakteriobójczych lub bakteriostatycznych środków przeciwdrobnoustrojowych w terapii zapalenia opon mózgowych 112 zwierząt zakażono jednym z dwóch szczepów Streptococcus pneumoniae typu III. Oba szczepy były wyjątkowo wrażliwe na ampicylinę, minimalne stężenie hamujące (MIC) / minimalne stężenie bakteriobójcze (MBC) <0,125 (ig / ml. Aktywność chloramfenikolu wobec dwóch szczepów była różna: szczep1 (3 MIC 2 (ig / ml, MBC 16 (ig / ml; szczep2 Read more „Bakteriobójcze i bakteriostatyczne antybiotykoterapia eksperymentalnego pneumokokowego zapalenia opon u królików”

16, 16 Dimetylo-prostaglandyna E2 zapobiega rozwojowi piorunującego zapalenia wątroby i blokuje indukcję aktywności prokoagulacyjnej monocytów / makrofagów po zakażeniu szczepem 3 wirusa mysiego zapalenia wątroby.

16, 16 Dimetyl prostaglandyna E2 (dmPGE2), znany czynnik cytoochronny, zbadano pod kątem jego zdolności do zmiany przebiegu piorunującego zapalenia wątroby w eksperymentalnym modelu piorunującego wirusowego zapalenia wątroby, mysiego zapalenia wątroby typu 3 typu mysiego zapalenia wątroby typu 3 (MHV-3). W pełni wrażliwe myszy BALB / cJ, zakażone 10050% letalnych dawek (LD50) MHV-3, rozwinęły histologiczne i biochemiczne dowody piorunującego zapalenia wątroby, o czym świadczy olbrzymia martwica wątroby z hipoglikemią, kwasicą metaboliczną i znacznie podwyższoną aminotransferazą alaninową w surowicy ( ALT) (średnia, 1,402 +/- 619 IU / litr). W przeciwieństwie do tego, zwierzęta leczone dmPGE2 przed lub po infekcji (do 48 godzin) wykazywały wyraźne zmniejszenie zarówno histologicznych, jak i biochemicznych dowodów uszkodzenia wątroby, które charakteryzują się prawidłowym poziomem glukozy we krwi, całkowitym stężeniem CO2 i ALT (średnia ALT, 63 + / – 40 IU / litr). Leczenie zakażonych myszy PGF2 alfa nie wykazało efektów ochronnych cytooporności. Wysokie miana zakaźnego wirusa zostały odzyskane z wątroby zwierząt potraktowanych dmPGE2 i nieotrzymanych przez cały czas trwania zakażenia. Read more „16, 16 Dimetylo-prostaglandyna E2 zapobiega rozwojowi piorunującego zapalenia wątroby i blokuje indukcję aktywności prokoagulacyjnej monocytów / makrofagów po zakażeniu szczepem 3 wirusa mysiego zapalenia wątroby.”

Bezpośredni pomiar tempa syntezy białek osocza u osobników kontrolnych i pacjentów z utratą białka żołądkowo-jelitowego

Węgiel guanidowy argininy wątrobowej jest powszechnym prekursorem mocznika i argininy białek osocza syntetyzowanych w wątrobie. Możliwe jest zmierzenie chwilowych szybkości syntezy białek osocza poprzez znakowanie impulsowe. ta pula argininy z wodorowęglanem-14C. W obecnym badaniu metoda ta została dostosowana w celu wykorzystania danych mocznika z moczu i została zastosowana do kontroli pacjentów i pacjentów z utratą białka żołądkowo-jelitowego. Przedstawiono założenia wymagane do tego ustalenia. Read more „Bezpośredni pomiar tempa syntezy białek osocza u osobników kontrolnych i pacjentów z utratą białka żołądkowo-jelitowego”

Rola mechanizmów adrenergicznych w substracie i odpowiedź hormonalna na hipoglikemię wywołaną przez insulinę u człowieka.

Sekwencyjne oznaczenia wypływu i napływu glukozy oraz wskaźniki glukoneogenezy z alaniny, przed, podczas i po wywołanej insuliną hipoglikemii, uzyskano w odniesieniu do zmian w krążeniu adrenaliny, noradrenaliny, glukagonu, kortyzolu i hormonu wzrostu u sześciu zdrowych osób. Insulina zmniejszała średni (+/- SEM) poziom glukozy w osoczu z 89 +/- 3 do 39 +/- 2 mg / dl 25 min po wstrzyknięciu, ale ten spadek ustał pomimo poziomu insuliny w surowicy wynoszącego 153 . 22 ml / ml. Przed podaniem insuliny, dopływ i wypływ glukozy utrzymywały się na stałym poziomie 125,3 . 7,1 mg / kg na godzinę. Read more „Rola mechanizmów adrenergicznych w substracie i odpowiedź hormonalna na hipoglikemię wywołaną przez insulinę u człowieka.”