Metabolizm obwodowej insuliny, proinsuliny i peptydu C u ciężarnych szczurów.

Aby wyjaśnić zmiany w metabolizmie węglowodanów, które zachodzą w czasie ciąży, zmierzono tempo metabolizmu insuliny, proinsuliny i peptydu C pod względem metabolizmu, stosując stałą technikę infuzji u szczurów ciężarnych iu dziewiczych współmieszkańców. Ponadto, przepuszczalność łożyska względem tych peptydów oceniano przez równoczesne określenie ich stężenia we krwi płodowej, płynie owodniowym i krwi tętniczej matki, a nerkową ekstrakcję i wydalanie insuliny i peptydu C określono podczas jednoczesnych badań hemodynamiki nerkowej. Współczynnik metabolizmu (MCR) insuliny był wyższy (p <0,005) u ciężarnych zwierząt (61,5 . 1,7 ml / min na kg masy ciała) w porównaniu z niemowlętami z pierwszego tłoczenia (51,5 +/- 2,2 ml / min na kg ). Zniknięcie insuliny z krążenia zarówno po pojedynczym wstrzyknięciu, jak i przerwaniu ciągłego wlewu było również szybsze u zwierząt ciężkich. Read more „Metabolizm obwodowej insuliny, proinsuliny i peptydu C u ciężarnych szczurów.”

Skurcz hodowanych komórek kłębuszkowych szczurów o pozornym pochodzeniu mezangialnym po stymulacji angiotensyną II i wazopresyną argininową

Badania mające na celu określenie fizjologicznej roli kłębuszkowych komórek mezangialnych zostały przeprowadzone przy użyciu homogennych hodowli szczurzych komórek kłębuszkowych o widocznym pochodzeniu mezangialnym (MS). Hodowane komórki MS leczono wazopresyną argininową (AVP), angiotensyną II (AGII), prostaglandyną E2 i parathormonem. AVP (0,1 nM) i AGII (1 nM) stymulowały skurcz komórek MS in vitro, który był zakończony przez 2 min w 37 ° C lub 10 min w 23 ° C, jak zaobserwowano przez kontrast fazowy i mikroskopię elektronową. Relaks powtórzył się 15 minut po dodaniu hormonów w 23 ° C. Podobne eksperymenty w klonowanych komórkach nabłonka kłębuszku szczura lub komórkach wytwarzających .-reninę nie wykazywały odpowiedzi skurczowej. Read more „Skurcz hodowanych komórek kłębuszkowych szczurów o pozornym pochodzeniu mezangialnym po stymulacji angiotensyną II i wazopresyną argininową”

Stymulacja wazopresyny hormonu adrenokortykotropiny (ACTH) u ludzi. Test biologiczny in vivo na czynnik uwalniający kortykotropinę (CRF), który dostarcza dowodów na pośredniczenie CRF w rytmie dobowym ACTH.

Dobową reakcję uwalniania ACTH na dożylnie podawaną wazopresynę argininową badano u zdrowych ochotników, którym podawano kolejne umiarkowane dawki wazopresyny co 15 minut (0,1, 0,3, 1,0 i 3,0 jm) w 2200 godz. I ponownie w 0700 godz. (PM / AM). Protokół ten powtórzono 4 tygodnie później, z odwróconymi czasami (AM / PM). Zależny od dawki wzrost wydzielania ACTH obserwowano u wszystkich pacjentów. Read more „Stymulacja wazopresyny hormonu adrenokortykotropiny (ACTH) u ludzi. Test biologiczny in vivo na czynnik uwalniający kortykotropinę (CRF), który dostarcza dowodów na pośredniczenie CRF w rytmie dobowym ACTH.”

Wpływ tłuszczów dietetycznych na lipidy i lipoproteiny osocza: hipoteza o działaniu obniżającym poziom lipidów nienasyconych kwasów tłuszczowych

Kilka aspektów wpływu tłuszczów w diecie na lipidy i lipoproteiny osocza badano u 12 osób podczas długotrwałego karmienia formułami zawierającymi 40% ich kalorii jako tłuszcze nasycone lub nienasycone. Zmiany w składzie kwasów tłuszczowych w lipidach osocza, wykazane poprzednio po długotrwałym karmieniu tłuszczem spożywczym, wymagały 10-14 dni do zakończenia i były synchroniczne z wpływem tłuszczu na stężenia lipidów w osoczu. Zmiana stężenia lipidów wystąpiła w lipoproteinach o małej, ale nie wysokiej gęstości. Stwierdzono, że wpływ na poziomy lipidów lipoprotein o małej gęstości przy niewielkim lub zerowym wpływie na stężenie cząsteczki białka tych lipoprotein; w rezultacie stosunek cholesterolu i fosfolipidu do białka w lipoproteinach o niskiej gęstości spadł podczas karmienia nienasyconymi tłuszczami. Szczegółowo zbadano wpływ tłuszczu dietetycznego na fosfolipidy w osoczu: względne ilości fosfatydylocholiny, fosfatydyloetanoloaminy, sfingomieliny i lizofosfatydylocholiny nie miały wpływu na rodzaj spożywanego tłuszczu. Read more „Wpływ tłuszczów dietetycznych na lipidy i lipoproteiny osocza: hipoteza o działaniu obniżającym poziom lipidów nienasyconych kwasów tłuszczowych”

Rola mechanizmów adrenergicznych w substracie i odpowiedź hormonalna na hipoglikemię wywołaną przez insulinę u człowieka.

Sekwencyjne oznaczenia wypływu i napływu glukozy oraz wskaźniki glukoneogenezy z alaniny, przed, podczas i po wywołanej insuliną hipoglikemii, uzyskano w odniesieniu do zmian w krążeniu adrenaliny, noradrenaliny, glukagonu, kortyzolu i hormonu wzrostu u sześciu zdrowych osób. Insulina zmniejszała średni (+/- SEM) poziom glukozy w osoczu z 89 +/- 3 do 39 +/- 2 mg / dl 25 min po wstrzyknięciu, ale ten spadek ustał pomimo poziomu insuliny w surowicy wynoszącego 153 . 22 ml / ml. Przed podaniem insuliny, dopływ i wypływ glukozy utrzymywały się na stałym poziomie 125,3 . 7,1 mg / kg na godzinę. Read more „Rola mechanizmów adrenergicznych w substracie i odpowiedź hormonalna na hipoglikemię wywołaną przez insulinę u człowieka.”

Bezpośredni pomiar tempa syntezy białek osocza u osobników kontrolnych i pacjentów z utratą białka żołądkowo-jelitowego

Węgiel guanidowy argininy wątrobowej jest powszechnym prekursorem mocznika i argininy białek osocza syntetyzowanych w wątrobie. Możliwe jest zmierzenie chwilowych szybkości syntezy białek osocza poprzez znakowanie impulsowe. ta pula argininy z wodorowęglanem-14C. W obecnym badaniu metoda ta została dostosowana w celu wykorzystania danych mocznika z moczu i została zastosowana do kontroli pacjentów i pacjentów z utratą białka żołądkowo-jelitowego. Przedstawiono założenia wymagane do tego ustalenia. Read more „Bezpośredni pomiar tempa syntezy białek osocza u osobników kontrolnych i pacjentów z utratą białka żołądkowo-jelitowego”

16, 16 Dimetylo-prostaglandyna E2 zapobiega rozwojowi piorunującego zapalenia wątroby i blokuje indukcję aktywności prokoagulacyjnej monocytów / makrofagów po zakażeniu szczepem 3 wirusa mysiego zapalenia wątroby.

16, 16 Dimetyl prostaglandyna E2 (dmPGE2), znany czynnik cytoochronny, zbadano pod kątem jego zdolności do zmiany przebiegu piorunującego zapalenia wątroby w eksperymentalnym modelu piorunującego wirusowego zapalenia wątroby, mysiego zapalenia wątroby typu 3 typu mysiego zapalenia wątroby typu 3 (MHV-3). W pełni wrażliwe myszy BALB / cJ, zakażone 10050% letalnych dawek (LD50) MHV-3, rozwinęły histologiczne i biochemiczne dowody piorunującego zapalenia wątroby, o czym świadczy olbrzymia martwica wątroby z hipoglikemią, kwasicą metaboliczną i znacznie podwyższoną aminotransferazą alaninową w surowicy ( ALT) (średnia, 1,402 +/- 619 IU / litr). W przeciwieństwie do tego, zwierzęta leczone dmPGE2 przed lub po infekcji (do 48 godzin) wykazywały wyraźne zmniejszenie zarówno histologicznych, jak i biochemicznych dowodów uszkodzenia wątroby, które charakteryzują się prawidłowym poziomem glukozy we krwi, całkowitym stężeniem CO2 i ALT (średnia ALT, 63 + / – 40 IU / litr). Leczenie zakażonych myszy PGF2 alfa nie wykazało efektów ochronnych cytooporności. Wysokie miana zakaźnego wirusa zostały odzyskane z wątroby zwierząt potraktowanych dmPGE2 i nieotrzymanych przez cały czas trwania zakażenia. Read more „16, 16 Dimetylo-prostaglandyna E2 zapobiega rozwojowi piorunującego zapalenia wątroby i blokuje indukcję aktywności prokoagulacyjnej monocytów / makrofagów po zakażeniu szczepem 3 wirusa mysiego zapalenia wątroby.”

Bakteriobójcze i bakteriostatyczne antybiotykoterapia eksperymentalnego pneumokokowego zapalenia opon u królików

Zastosowano królikowy model pneumokokowego zapalenia opon mózgowych w celu zbadania znaczenia bakteriobójczych lub bakteriostatycznych środków przeciwdrobnoustrojowych w terapii zapalenia opon mózgowych 112 zwierząt zakażono jednym z dwóch szczepów Streptococcus pneumoniae typu III. Oba szczepy były wyjątkowo wrażliwe na ampicylinę, minimalne stężenie hamujące (MIC) / minimalne stężenie bakteriobójcze (MBC) <0,125 (ig / ml. Aktywność chloramfenikolu wobec dwóch szczepów była różna: szczep1 (3 MIC 2 (ig / ml, MBC 16 (ig / ml; szczep2 Read more „Bakteriobójcze i bakteriostatyczne antybiotykoterapia eksperymentalnego pneumokokowego zapalenia opon u królików”

Kłębiasty mesangium. II. Badania makrocząsteczkowego wychwytu nefrotoksycznego zapalenia nerek u szczurów.

Badania te zaprojektowano w celu zbadania wpływu nefrotoksycznej surowicy (NTS) u szczurów na wychwyt i przetwarzanie przez kłębuszkowe mezangium makrocząsteczek białka podawanych dożylnie (radioaktywne agregowane ludzkie IgG, [125I] AHIgG). Pomiary poziomów [125I] AHIgG w preparatach izolowanych kłębków korelowały dobrze z jakościowymi szacunkami kłębuszkowego odkładania IgG obserwowanymi przez mikroskopię immunofluorescencyjną. Szczury, którym podawano 2 ml NTS, otrzymywały 25 mg / 100 g masy ciała [125I] AHIgG 48 godzin później i były uśmiercane w różnych przedziałach czasowych później. Zwierzęta leczone NTS wykazały znaczny wzrost wychwytu kłębuszkowego [125I] AHIgG w porównaniu z równoczesnymi kontrolami, ale normalną zdolność do usuwania [125I] AHIgG z mezangium przez 72 godziny. Zwierzęta otrzymujące 1,0, 0,5 i 0,25 ml NTS nie wykazywały ani proteinurii, ani znaczących zmian mikroskopowych światła, ale zwiększyły wychwyt [125I] AHIgG o wartościach kontrolnych 4,4, 3,0 i 2,1 razy, odpowiednio po 8 godzinach po infuzji agregatów. Read more „Kłębiasty mesangium. II. Badania makrocząsteczkowego wychwytu nefrotoksycznego zapalenia nerek u szczurów.”

Opis i symulacja fizjologicznego modelu farmakokinetycznego metabolizmu i krążenia jelitowo-wątrobowego kwasów żółciowych u człowieka. Kwas cholowy u zdrowego mężczyzny.

Opracowano wielokompartmentowy model farmakokinetyczny oparty na zasadach fizjologicznych, danych eksperymentalnych i standardowych matematycznych zasadach analizy przedziałowej, który w pełni opisuje metabolizm i krążenie jelitowo-wątrobowe u człowieka z kwasem cholowym, głównym kwasem żółciowym. Model posiada przedziały i współczynniki przeniesienia liniowego. Przedziały są zagregowane w dziewięć miejsc w oparciu o względy fizjologiczne (wątroba, woreczek żółciowy, drogi żółciowe, jelita czcze, jelita krętego, okrężnica, krew sinusoidalna wrotna z wręgów i ogólne krążenie). Współczynniki transferu są również kategoryzowane zgodnie z funkcją: przepływ, tj. Opróżnianie pęcherzyka żółciowego lub przestrzeni jelitowych i krążenie krwi; biotransformacja, tj. Read more „Opis i symulacja fizjologicznego modelu farmakokinetycznego metabolizmu i krążenia jelitowo-wątrobowego kwasów żółciowych u człowieka. Kwas cholowy u zdrowego mężczyzny.”