Hemodynamiczna i adrenergiczna kontrola przerostu prawej komory serca.

Celem tego badania było ustalenie, czy przerost mięśnia sercowego w odpowiedzi na przeciążenie hemodynamiczne jest pierwotnym rezultatem zwiększonego obciążenia, czy też jest wtórnym wynikiem takich innych czynników, jak współistniejąca aktywacja współczulna. Aby dokonać tego rozróżnienia, przeprowadzono cztery eksperymenty; główny wynik eksperymentalny, przerost mięśnia sercowego, oceniono pod względem masy komorowej i pola przekroju kardiocytów. W pierwszym doświadczeniu komora prawej komory była obciążona różnicowo przez przeciążenie komory komorowej, podczas rozładowywania składowego mięśnia brodawkowatego; Model ten był używany do pytania, czy jakakolwiek substancja endogenna lub egzogenna powodowała jednorodny przerost, lub czy lokalnie odpowiednia reakcja na obciążenie spowodowała przerost komór z zanikiem mięśni brodawkowatych. Ten ostatni wynik uzyskano, zarówno gdy każdy aspekt obciążenia różnicowego był równoczesny, jak i gdy uprzednio przerośnięty mięsień brodawkowaty został rozładowany w ciśnieniowej przeciążonej prawej komorze. W drugim doświadczeniu wykorzystano odnerwienie nasierdziowe, a następnie przeciążenie ciśnieniowe, aby ocenić rolę miejscowych neurogennych katecholamin w genezie hipertrofii. Read more „Hemodynamiczna i adrenergiczna kontrola przerostu prawej komory serca.”

Wyraźny szlak mysich makrofagów dla ludzkich lipoprotein bogatych w triglicerydy.

Makrofagi mysiego P388D1 mają szlak receptorowy, który wiąże się z ludzkimi hipertriglicerydemicznymi lipoproteinami o bardzo niskiej gęstości (HTG-VLDL), które zasadniczo różnią się od szlaku receptora LDL. Traktowane trypsyną HTG-VLDL (tryp-VLDL), pozbawione apolipoproteiny (apo) -E, nie wiążą się z receptorem LDL, jednak tryp-VLDL i HTG-VLDL krzyżują się w rywalizacji o wiązanie z receptorami makrofagowymi P388D1, wskazując, że te lipoproteiny wiążą się z tymi samymi miejscami. Swoiste wiązanie tryp-VLDL i HTG-VLDL o wysokim powinowactwie z makrofagami w temperaturze 4 ° C jest równoważne i w temperaturze 37 ° C oba wytwarzają szybką, masywną, krzywoliniową (zależną od receptorów) akumulację triglicerydów w makrofagach. Bloty ligandów pokazują, że makrofagi P388D1 eksprymują białko błonowe o około 190 kD (MBP190), które wiąże zarówno tryp-VLDL, jak i HTG-VLDL; to wiązanie konkuruje z HTG-VLDL, trypsynizowaną HTG-VLDL i trypsynowaną normalną VLDL, ale nie przez normalny VLDL lub LDL. Receptor LDL makrofagów (około 130 kD) i wychwyt komórkowy beta-VLDL, ale nie MBP 190, ani wychwyt tryp-VLDL, nie są indukowane, gdy komórki są eksponowane na pożywkę pozbawioną lipoprotein i zmniejszają się, gdy komórki są obciążone cholesterolem. Read more „Wyraźny szlak mysich makrofagów dla ludzkich lipoprotein bogatych w triglicerydy.”

Stymulacja wazopresyny hormonu adrenokortykotropiny (ACTH) u ludzi. Test biologiczny in vivo na czynnik uwalniający kortykotropinę (CRF), który dostarcza dowodów na pośredniczenie CRF w rytmie dobowym ACTH.

Dobową reakcję uwalniania ACTH na dożylnie podawaną wazopresynę argininową badano u zdrowych ochotników, którym podawano kolejne umiarkowane dawki wazopresyny co 15 minut (0,1, 0,3, 1,0 i 3,0 jm) w 2200 godz. I ponownie w 0700 godz. (PM / AM). Protokół ten powtórzono 4 tygodnie później, z odwróconymi czasami (AM / PM). Zależny od dawki wzrost wydzielania ACTH obserwowano u wszystkich pacjentów. Read more „Stymulacja wazopresyny hormonu adrenokortykotropiny (ACTH) u ludzi. Test biologiczny in vivo na czynnik uwalniający kortykotropinę (CRF), który dostarcza dowodów na pośredniczenie CRF w rytmie dobowym ACTH.”

Zmniejszenie miażdżycy przez podanie dehydroepiandrosteronu. Badanie u białego królika nowozelandzkiego z hipercholesterolemią z uszkodzeniem wnętrza aorty.

Dehydroepiandrosteron (DHEA) jest endogennym steroidem, który blokuje karcynogenezę, opóźnia starzenie się i wywiera właściwości antyproliferacyjne. In vitro jest silnym inhibitorem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, pierwszego zatwierdzonego etapu szlaku pentozofosforanowego. U ludzi poziom DHEA i jego siarczanu osiąga najwyższy poziom we wczesnej dorosłości i znacznie spada wraz z wiekiem. Dane epidemiologiczne wskazują, że niski poziom DHEA lub jego koniugatu siarczanowego jest powiązany ze zwiększonym ryzykiem zachorowania na raka lub zgonu z powodu choroby sercowo-naczyniowej. Podobnie jak rak, miażdżyca jest procesem proliferacyjnym, charakteryzującym się zarówno fazami inicjacji, jak i promocji. Read more „Zmniejszenie miażdżycy przez podanie dehydroepiandrosteronu. Badanie u białego królika nowozelandzkiego z hipercholesterolemią z uszkodzeniem wnętrza aorty.”

Jelitowe a-galaktozydazy: I. Separacja i charakterystyka trzech enzymów w normalnym ludzkim jelicie

Poprzednie badania oparte na pracy na szczurach i wstępne eksperymenty z ludzkim jelitem sugerowały, że dwie (3-galaktozydazy są obecne w jelicie cienkim i uważa się, że tylko jeden z tych enzymów jest laktazy ważnej dla trawienia laktozy w diecie. Wysoka częstość występowania niedoboru laktazy w jelitach u mężczyzn spowodowała pełniejsze badanie tych enzymów. Ludzkie galaktozydazy jelitowe badano przez filtrację żelową na Sephadex G-200 i Biogel P-300, jak również ultrawirowanie z gradientem gęstości. Filtracja żelowa spowodowała częściowe rozdzielenie na trzy piki aktywności enzymu, ale utracono znaczną aktywność wobec syntetycznych substratów. Tylko ciągły pik ze specyficznością dla syntetycznych p-galaktozydów był całkowicie oddzielony od innych enzymów. Read more „Jelitowe a-galaktozydazy: I. Separacja i charakterystyka trzech enzymów w normalnym ludzkim jelicie”

Bezpośredni pomiar tempa syntezy białek osocza u osobników kontrolnych i pacjentów z utratą białka żołądkowo-jelitowego

Węgiel guanidowy argininy wątrobowej jest powszechnym prekursorem mocznika i argininy białek osocza syntetyzowanych w wątrobie. Możliwe jest zmierzenie chwilowych szybkości syntezy białek osocza poprzez znakowanie impulsowe. ta pula argininy z wodorowęglanem-14C. W obecnym badaniu metoda ta została dostosowana w celu wykorzystania danych mocznika z moczu i została zastosowana do kontroli pacjentów i pacjentów z utratą białka żołądkowo-jelitowego. Przedstawiono założenia wymagane do tego ustalenia. Read more „Bezpośredni pomiar tempa syntezy białek osocza u osobników kontrolnych i pacjentów z utratą białka żołądkowo-jelitowego”

Regulacja wydzielania kalcytoniny w normalnym człowieku przez zmiany poziomu wapnia w surowicy w zakresie fizjologicznym

Aby zbadać względne znaczenie wapnia i gastryny w regulacji wydzielania kalcytoniny, podawano stopniowane doustne dawki wapnia 10 normalnym mężczyznom, w wieku 23-29 lat. Każdy osobnik wcześniej wykazał odpowiedni wzrost wydzielania kalcytoniny w odpowiedzi na farmakologiczny zastrzyk pentagastryny (0,5 ug / kg). W osobne dni iw przypadkowej kolejności każdy z mężczyzn wypił 250 ml wody destylowanej zawierającej 0,0, 0,5, 1,5 i 3,0 g elementarnego wapnia w postaci glukonianu. Próbki krwi pobrano przed i po 30, 60, 90, 120, 180 i 240 minutach od doustnej dawki wapnia. Próbki analizowano pod względem zawartości wapnia metodą spektroskopii absorpcji atomowej, a dla gastryny i kalcytoniny za pomocą testów radioimmunologicznych o ustalonej czułości i swoistości. Read more „Regulacja wydzielania kalcytoniny w normalnym człowieku przez zmiany poziomu wapnia w surowicy w zakresie fizjologicznym”

Utrata glutationu za pośrednictwem czynnika martwicy nerwu alfa zwiększa wrażliwość płucnych komórek śródbłonka na H2O2.

Zbadaliśmy wpływ stymulacji komórek śródbłonka na czynnik martwicy nowotworów alfa (TNF alfa) na wzrost przepuszczalności śródbłonka wywołany przez H2O2. Komórki śródbłonka płucnego drobnokomórkowego płuc (BPMVEC) hodowano do konfluencji na filtrze mikroporowatym i oznaczano szybkość klirensu albuminy 125I w monowarstwie. Wstępne traktowanie TNF alfa (100 U / ml) przez 6 godzin nie miało bezpośredniego wpływu na transendotelialną przepuszczalność albuminy 125I. Jednak wstępne traktowanie TNF alfa zwiększało podatność BPMVEC na H2O2; to znaczy, że sam H202 (10 mikroM) nie wywiera bezpośredniego działania, podczas gdy H2O2 zwiększał przepuszczalność albuminy 125I ponad trzykrotnie po dodaniu do monowarstw wstępnie traktowanych przez 6 godz. TNF alfa. Read more „Utrata glutationu za pośrednictwem czynnika martwicy nerwu alfa zwiększa wrażliwość płucnych komórek śródbłonka na H2O2.”

Kłębiasty mesangium. II. Badania makrocząsteczkowego wychwytu nefrotoksycznego zapalenia nerek u szczurów.

Badania te zaprojektowano w celu zbadania wpływu nefrotoksycznej surowicy (NTS) u szczurów na wychwyt i przetwarzanie przez kłębuszkowe mezangium makrocząsteczek białka podawanych dożylnie (radioaktywne agregowane ludzkie IgG, [125I] AHIgG). Pomiary poziomów [125I] AHIgG w preparatach izolowanych kłębków korelowały dobrze z jakościowymi szacunkami kłębuszkowego odkładania IgG obserwowanymi przez mikroskopię immunofluorescencyjną. Szczury, którym podawano 2 ml NTS, otrzymywały 25 mg / 100 g masy ciała [125I] AHIgG 48 godzin później i były uśmiercane w różnych przedziałach czasowych później. Zwierzęta leczone NTS wykazały znaczny wzrost wychwytu kłębuszkowego [125I] AHIgG w porównaniu z równoczesnymi kontrolami, ale normalną zdolność do usuwania [125I] AHIgG z mezangium przez 72 godziny. Zwierzęta otrzymujące 1,0, 0,5 i 0,25 ml NTS nie wykazywały ani proteinurii, ani znaczących zmian mikroskopowych światła, ale zwiększyły wychwyt [125I] AHIgG o wartościach kontrolnych 4,4, 3,0 i 2,1 razy, odpowiednio po 8 godzinach po infuzji agregatów. Read more „Kłębiasty mesangium. II. Badania makrocząsteczkowego wychwytu nefrotoksycznego zapalenia nerek u szczurów.”

Zależność między regionalnym przepływem krwi w mięśniu sercowym a rozkładem talii-201 w obecności zwężenia tętnicy wieńcowej i rozszerzonego naczyń krwionośnych dipirydamolu.

W pracy dokonano oceny zależności między rozkładem talu-201 a przepływem krwi w mięśniu sercowym podczas rozszerzania naczyń wieńcowych wywołanego dożylnym dipirydamolem w psich modelach częściowego i całkowitego zwężenia tętnicy wieńcowej. 10 psów było chronicznie wyposażonych w cewniki w lewym przedsionku i aorcie oraz w okluder balonowy i sondę przepływu elektromagnetycznego na bliższej lewej tętnicy wieńcowej okalającej. Regionalny przepływ krwi w mięśniu sercowym mierzono w warunkach kontrolnych za pomocą mikrosfer znakowanych radioizotopem, a następnie zarejestrowano fazową reaktywną reakcję hiperemiczną na 20-sekundową przejściową okluzję. Dipyridamol podawano dożylnie do momentu, aż fazowy przepływ krwi wieńcowej zwiększył się, aby osiągnąć wartości szczytowe przekrwienia. Lewa obwodowa tętnica wieńcowa była albo częściowo zamknięta w celu zmniejszenia fazowego przepływu krwi do wartości kontrolnych (grupa 1) lub została całkowicie zamknięta (grupa 2), i talo-201 oraz druga etykieta mikrokulek zostały wstrzyknięte. Read more „Zależność między regionalnym przepływem krwi w mięśniu sercowym a rozkładem talii-201 w obecności zwężenia tętnicy wieńcowej i rozszerzonego naczyń krwionośnych dipirydamolu.”